Памяць хавае ўпартыя факты жахаў страшнай вайны

рудовичУ гэтым перакананы старшыня раённай арганізацыі ГА “Беларуская асацыяцыя былых непаўналетніх вязняў фашызму” Іван РУДОВІЧ.

Па яго словах, сёння на тэрыторыі Лунінеччыны пражываюць 160 чалавек, якіх у дзяцінстве немцы прымусова вывезлі на работу ў Германію. А яшчэ ў пачатку 2000-га іх было каля 700. З кожным годам усё менш застаецца жывых сведкаў тых жудасных падзей. Іван Іванавіч таксама не па чутках ведае, якой цаной заваявана незалежнасць Радзімы. Ён нарадзіўся ў 1944-ым, калі толькі што ўзяўшых шлюб бацькоў з Дрэбска прывезлі на поўнач Германіі — у паселішча Хаге каля горада Эмдэн. Мама і тата працавалі на палетках баўэра. На шчасце, змаглі выжыць, вярнуліся дамоў. Тыя ўспаміны сярод іншых ляглі ў аснову кнігі “На абпаленых крылах”, якую нядаўна выпусціла Брэсцкая абласная арганізацыя.

— Удзельнічаў у ІІІ і IV усебеларускіх з’ездах асацыяцыі непаўналетніх вязняў, — расказвае Іван Іванавіч. — У свой час усе члены нашай арганізацыі атрымалі кампенсацыю ад Беларускага Фонду “Узаемаразуменне і прымірэнне”. Паўтара года таму мы рыхтавалі анкеты на выплату дапамогі ад Германскай чыгункі. Але, на жаль, адказу пакуль так і не дачакаліся. Згодна з Указам Прэзідэнта, да юбілею Вялікай Перамогі былыя вязні матэрыяльна заахвочаны. Не адмаўляемся ад удзелу ў грамадскім жыцці раёна: праводзім мітынгі, ускладваем вянкі да абеліскаў, сустракаемся з вучнямі. Летась чарговую гадавіну вызвалення адзначылі разам з ліцэістамі і супрацоўнікамі сацыяльнай службы. Сёлета ад традыцый адыходзіць не хочацца. Але не трэба забываць, што нашы актывісты — людзі пажылога ўзросту, большасць хварэе. Няхай ва ўсіх стае сілы радавацца новаму дню, напоўненаму клопатам і ўвагай блізкіх!

Дадаць каментарый

Войти с помощью: 

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.